خارج از ده دو کاج روییدند
یاد باد آن روزگاران...
4 بامداد؛ سپیدرود... گیسوان افشان و صبحانه ای داغ، پس از ورزشی سخت....
با خویشتن اندیشیدم: بام تا شام... کار... بود آید آن روزگاران؟
رفتیم پارک ساحلی از برای تاب بازی...
آواز باد هشت هشتم...
سپیدرود خروشان....
پرواز شاخه ها....
طوفان....
بادی وزید و دوستم را ز روی تاب پرتاب نمود!
چون به پیرامون نگریستیم، همگان گریخته بودند!
دو دوست را ترس برداشت: بازگردیم، پیش از آنکه طوفان زیادتر گردد.
به راه، خواهرم یادآورد خواب دیشب را: مرگ... جهانی دیگر...
ما در شنود گرم گشته و پایمان در شتاب!
به ناگاه! بووووووووووووووووووووووووم!
چون به پشت سر نگریستیم: درختی بلند به قط یک متر، بر خاک.....
اگر کمی آرام تر رفته بودیم.... اینک به زیر آن درخت تناور خفته بودیم...
چه شبی؟؟ چه زیبا شبی.........
دوباره زنده گشت برایم، آن روزگار جوانی!
روزگار کودکی
شب های پاک کودکی
خارج از ده دوکاج روییدند....
................................
پی نوشت یک: این رویداد برای چهارشنبه شب بود
پی نوشت دو: چون هنوز کشتار ماهیان ادامه دارد، برای یادگاری بروید پایین